VZW Perdito Vereniging voor Paarden in Nood
in samenwerking met kinderen en volwassenen met een beperking

Click here to edit subtitle

In memoriam


We zullen jullie niet gauw vergeten want jullie lieten allemaal een hoefafdruk na in ons hart !


SCARAMOUCHE + 08/08/2011
 

Scaramouche, een voormalig wedstrijdkampioen, kwam in zichtbaar verwaarloosde toestand bij ons terecht.  De prijzen die hij voor zijn baasje won, werden "beloond" met dwang (duimspijkers in chaps, scherpe punten op de springbalken, stimulerende middelen) ... en uiteindelijk ziekte en volledige verlating.  We leerden Scaramouche kennen als een aanhankelijk en dankbaar paard.  Hij at goed en op gezondheidsvlak ging hij stukken vooruit.  Hij bleef echter mager en kampte met lever- en urineweg problemen. 

Zowat halverwege een grijze zomer werd steeds duidelijker dat Scaramouche niet de verhoopte vooruitgang boekte. De felle overtuiging om hem beter te willen maken, kon het niet halen tegen hogere wetten.  Medische tests leverden aanvankelijk vage resultaten maar toen de aanwezigheid van bloed in zijn urine werd vastgesteld, wisten we dat er iets ernstigs aan de hand was.
Op een middag kreeg hij het erg moeilijk.  Tegen de avond moesten we toekijken hoe hij moegestreden was. Volledig op, heet dat dan...  Kort voor middernacht kwam ten slotte het verlossende spuitje van de dierenarts.  In zijn laatste ogenblikken was Scaramouche omringd door iedereen die voor hem iets heeft willen betekenen.

Zijn portret blijft een plaats op deze website behouden omdat we sterk voelen dat hij nog onder ons is en opdat de herinnering levendig wordt gehouden dat een prijswinnaar, meer nog – GEEN ENKEL paard – er zo hoort uit te zien!




SANCTOS + 08/04/2014

 

Sanctos was een Konikpaardje. Hij werd gered door een dame uit De Panne.  Konikpaarden staan gekend als sociaal, vriendelijk en bereidwillig maar ze kunnen ook onverwacht opdringerig en brutaal zijn.  Dit heeft alles te maken met de kuddepositie waarbij dominantie en onderdanigheid een grote rol spelen.  Het zijn harde dieren met een sterke gezondheid en grote zelfredzaamheid.   

Sanctos maakte aanvankelijk deel uit van een “wilde” kudde, die ingezet wordt binnen natuurbeheer in de duinen van de Westhoek.  Om de harmonie binnen die kudde te bewaren, wordt het aantal hengsten beperkt. 

Toen Sanctos bij ons arriveerde, waren zijn hoeven in zeer slechte staat, stappen verliep pijnlijk en moeizaam.  Hij was ook nog maar recent gecastreerd.  Zijn manenkam hing naast zijn nek en hij bewoog stram en stijf.  Hij was al opgegeven door 2 dierenartsen voor hij bij Perdito kwam.  We gaven hem de nodige zorg en zijn gezondheid ging langzaam maar zeker de goeie richting op, het zou echter tijd vragen. 

Ondanks zijn toestand had hij wel alvast een flinke boon voor onze merries, die zich zoveel mannelijke aandacht wel lieten gevallen. 

Na enkele kort opeenvolgende opstoten van hoefbevangenheid viel de diagnose dat Sanctos chronisch hoefbevangen was.  Dit betekent dat hij steeds kwetsbaar zou blijven voor nieuwe opstoten, wat zeer pijnlijk is.  Om hem hiervan te besparen, werd besloten om Sanctos te laten inslapen. 

Het was geen evidente beslissing en volgende vragen bleven nog lang nazinderen: hoe lang blijf je vechten voor een paard in de hoop hem beter te maken?  Waar trek je de lijn dat het genoeg geweest is, dat een lijdensweg lang genoeg geduurd heeft?  1 ding is zeker: tijdens de 4 maanden dat Sanctos bij Perdito was, heeft hij het hart van velen geraakt en op zijn eigen unieke manier heel wat rake dingen gespiegeld met betrekking tot ons mens-zijn.     

   



CAMPARI  +10/10/2014

 

Campari leed aan één van de minst begrepen problemen in de paardensport: hoefkatrol (veelal veroorzaakt door verkeerde training).  Daarom voldeed hij niet langer aan de gestelde eisen van de dressuur en van zijn baasje, die hem wilde laten inslapen.  Na een noodoproep van het adres waar hij tijdelijk werd opgevangen, wist Campari al snel onze harten voor zich te winnen.  Met zijn negen lentes was hij te jong en te sterk om op te geven.  Eens bij Perdito, kwam achter zijn ogenschijnlijk rustige karakter al gauw een ander, eigenzinnig trekje aan de oppervlakte.  Hij was kieskeurig en had graag (vrouwelijke) aandacht voor zichzelf.  Zonder overbelasting en met de juiste trainingsmethode kon hij in principe zonder probleem nog recreatief bereden worden.  En als hij minder pijn zou hebben, zou hij ook makkelijker in de omgang worden.  Campari veroverde al heel snel het hart van een jonge dame.  Het was wederzijdse liefde op het eerste zicht.  Zij nam Campari enthousiast onder haar hoede en bezorgde hem een nieuwe thuis.

We kregen regelmatig feedback dat Campari het goed stelde en samen hadden ze nog heel wat plannen...  Tot Campari plots ernstige koliek kreeg en de verwachte reactie op de medische behandeling uitbleef.  Uiteindelijk was hij dermate verzwakt dat hij zelfs niet meer kon vervoerd worden naar de dierenkliniek, wat nog de enige optie was om hem te kunnen helpen.  Met heel veel pijn in het hart werd toen besloten om hem uit zijn lijden te verlossen en hem te laten inslapen.  Het ga je goed Campari...




LUNA +02/01/2016


Luna stond gedurende 12 jaar in een weide, samen met een klein paardje.  Door een echtscheiding kon haar eigenares, die haar heel graag zag, niet meer voor haar zorgen.  Luna werd aan een kennis gegeven die ook paarden had en die zou Luna berijden.  Luna was heel lief met kinderen, ze mochten haar alles vragen, zolang het allemaal in de weide te doen was.  Zodra Luna echter op onbekend terrein kwam, sloeg ze in paniek - net als Sunny. De nieuwe eigenares plaatse Luna bij Perdito omdat ze wist dat Fenella (die trouwens bij haar geboren is) hier goed zou opgevangen worden. 
Luna, een gevoelig en zeer wijs paard.  Soms weigerde ze om door de gang te gaan in de stalling.  Het kostte heel veel geduld om haar te leren dat er daar niets mis mee was net zoals met de wandeling van Buitengoed naar de Kinderboerderij (onze vorige locatie).  Ze werkte dolgraag met kinderen en stapte op de lange duur toch al vlot mee met de kudde op wandeling van Buitengoed naar de Kinderboerderij.  Met heel veel verdriet melden we haar onverwacht overlijden op 02/01/2016. (Koliek).
Ze was een prachtmeid en het was een waar genoegen om haar bij Perdito te hebben leren kennen, haar aanwezigheid was een plus in de kudde. We wensen haar een vredige rust toe.

MASTER +22.02.2018

Grand Master Flight, een Ierse volbloed ruin, was in een vorig leven springpaard in Ierland.  Om medische reden (op veel te jonge leeftijd veel te zwaar getraind geweest, met als gevolg blijvend letsel), kon hij niet meer voor de springsport worden ingezet. Een Belgische eigenaar ontfermde zich over hem en noemde hem "Kubi" omwille van zijn hoekige bouw. Toen zijn eigenaar onverwacht overleed, kon Kubi niet meer verkocht worden. Hij stond in de wei, was heel mager en kon niet meer lopen door de slechte staat van zijn hoeven. Hij had door het lange stilstaan ook bespiering verloren. Intussen kwam hij goed aan en liep hij zonder hoefijzers.  Hij werd regelmatig getraind om opnieuw bereden te worden, zonder bit en zonder druk, alleen met lichaamstaal. In het begin was hij heel onderdanig en passief, maar naderhand liet hij al meer zien wat hij wou.  Daarom werd zijn oorspronkelijke naam in ere hersteld en werd hij terug Master genoemd.  Master hield van "zijn" merries en van de mensen rond zich.  Een echte knuffelaar.  Zijn gezondheid bleef altijd bijzondere aandacht vragen, dit werd steeds nauwgezet opgevolgd

17-01-18: Onze oudste ruin Master had in het begin van de winter last van een bloeduitstorting na het hoefkappen. Hij liep even wat moeilijk maar we merkten dat hij al vlug wel erg slecht te been werd. De dierenarts werd er bij gehaald en de druk werd weggenomen in de hoef. Met de eerste winterprik werd besloten om deze groep van de kudde naar de zandpaddock met schuilstal te verhuizen. Vooral Master, die toen ook zwaar last had van zijn artrose, was daar ontzettend blij mee. Om 
de paarden van wat extra kracht en energie te voorzien kregen ze ook aangepast voer. Het resultaat is prachtig. Vorige week echter riepen we de dierenarts terug om Master van ontstekingsremmers en pijnstillers te voorzien... ons oudje heeft het lastig. Nu is hij gelukkig aan de beterhand en komt hij al zelf weer de schuilstal uit om te gaan drinken. Laat de lente maar gauw komen!
Helaas was het voor Master te moeilijk geworden en hoefden we allen afscheid nemen.

Op 22-02 werd er afscheid genomen van een makker namelijk een zeer lief en rustig paard 'Master'. Hij deed zijn naam alle eer aan en werd vriend van velen. Jong en oud zijn door hem beroerd geweest en zullen hem steeds als een rustige, zachte en lieve vriend blijven herinneren. Heel vredig en liefdevol is hij heengegaan. Rust zacht, het is je zo gegund beste vriend, een kameraad en mentor voor velen. Je behoudt voor altijd een speciale plaats in ieders hart.

Master was onze Rozenbottel man. Een leuke anekdote en een knipoog naar hem toe . Op een dag hadden we verse rozenbottels geplukt en meegenomen naar Perdito. Het ene paard vond het super en het andere minder of helemaal niet maar eentje was er helemaal gek op en had, toen we even niet aanwezig waren, al de rest opgepeuzeld. En ja we hadden het zakje toen op de tafel laten liggen, in de oude locatie stond alles in de stal en Master kon er namelijk aan. Hij had blijkbaar een vitamine boostje nodig den deugniet, rozenbottels zullen altijd een warme herinnering blijven aan Master. Hij was er zo dol op,     het waren zijn snoepjes.  Iris, Daniel & het Perdito team.


Pamela van Braeckevelt   22 februari, 22:13 · Een emotionele dag gehad...
Het was een extreem pijnlijk en moeilijk afscheid maar ter gelijkertijd ook een zeer mooi afscheid..
Je hebt jou rust nu grote man!  Je was er meer dan klaar voor en dat maakt het afscheid ook iets dragelijker..
Vandaag is nog maar eens gebleken dat je voor altijd in menig harten Zit!
Je zult voor altijd verder leven in de harten van alle mensen die jou gekend hebben! Je was en blijft zo een bijzonder dier!
Met al je levenslust en doorzettingsvermogen heb je veel mensen geïnspireerd daar ben ik zeker van!
En moest het niet zo zijn heb je dit mij zeker bijgebracht! Je zult voor eeuwig verder leven in mijn hart en gedachten!
Nu kun je zonder pijn verder leven hierboven! En wie weet zien we elkaar nog terug. In een volgend leven.. Voor altijd in mijn hart ❤
22-02 zal vanaf nu een zeer bijzondere datum blijven voor mij..  De dag waar ik afscheid heb moeten nemen van mijn beste vriend die mij zo geïnspireerd heeft en zoveel heeft bijgeleerd!   Rust zag mooie man!!   ~Grand Master Flight~