VZW Perdito Vereniging voor Paarden in Nood
in samenwerking met kinderen en volwassenen met een beperking

Click here to edit subtitle

In memoriam


Omdat jullie allemaal een hoefafdruk hebben nagelaten in ons hart en we jullie niet gauw zullen vergeten!


SCARAMOUCHE + 08/08/2011
 

Scaramouche, een voormalig wedstrijdkampioen, kwam in zichtbaar verwaarloosde toestand bij ons terecht.  De prijzen die hij voor zijn baasje won, werden "beloond" met dwang (duimspijkers in chaps, scherpe punten op de springbalken, stimulerende middelen) ... en uiteindelijk ziekte en volledige verlating.  We leerden Scaramouche kennen als een aanhankelijk en dankbaar paard.  Hij at goed en op gezondheidsvlak ging hij stukken vooruit.  Hij bleef echter mager en kampte met lever- en urinewegproblemen. 

Zowat halverwege een grijze zomer werd steeds duidelijker dat Scaramouche niet de verhoopte vooruitgang boekte. De felle overtuiging om hem beter te willen maken, kon het niet halen tegen hogere wetten.  Medische tests leverden aanvankelijk vage resultaten maar toen de aanwezigheid van bloed in zijn urine werd vastgesteld, wisten we dat er iets ernstigs aan de hand was.
Op een middag kreeg hij het erg moeilijk.  Tegen de avond moesten we toekijken hoe hij moegestreden was. Volledig op, heet dat dan...  Kort voor middernacht kwam ten slotte het verlossende spuitje van de dierenarts.  In zijn laatste ogenblikken was Scaramouche omringd door iedereen die voor hem iets heeft willen betekenen.

Zijn portret blijft een plaats op deze website behouden omdat we sterk voelen dat hij nog onder ons is en opdat de herinnering levendig wordt gehouden dat een prijswinnaar, meer nog – GEEN ENKEL paard – er zo hoort uit te zien!




SANCTOS + 08/04/2014

 

Sanctos was een Konikpaardje. Hij werd gered door een dame uit De Panne.  Konikpaarden staan gekend als sociaal, vriendelijk en bereidwillig maar ze kunnen ook onverwacht opdringerig en brutaal zijn.  Dit heeft alles te maken met de kuddepositie waarbij dominantie en onderdanigheid een grote rol spelen.  Het zijn harde dieren met een sterke gezondheid en grote zelfredzaamheid.   

Sanctos maakte aanvankelijk deel uit van een “wilde” kudde, die ingezet wordt binnen natuurbeheer in de duinen van de Westhoek.  Om de harmonie binnen die kudde te bewaren, wordt het aantal hengsten beperkt. 

Toen Sanctos bij ons arriveerde, waren zijn hoeven in zeer slechte staat, stappen verliep pijnlijk en moeizaam.  Hij was ook nog maar recent gecastreerd.  Zijn manenkam hing naast zijn nek en hij bewoog stram en stijf.  Hij was al opgegeven door 2 dierenartsen voor hij bij Perdito kwam.  We gaven hem de nodige zorg en zijn gezondheid ging langzaam maar zeker de goeie richting op, het zou echter tijd vragen. 

Ondanks zijn toestand had hij wel alvast een flinke boon voor onze merries, die zich zoveel mannelijke aandacht wel lieten gevallen. 

Na enkele kort opeenvolgende opstoten van hoefbevangenheid viel de diagnose dat Sanctos chronisch hoefbevangen was.  Dit betekent dat hij steeds kwetsbaar zou blijven voor nieuwe opstoten, wat zeer pijnlijk is.  Om hem hiervan te besparen, werd besloten om Sanctos te laten inslapen. 

Het was geen evidente beslissing en volgende vragen bleven nog lang nazinderen: hoe lang blijf je vechten voor een paard in de hoop hem beter te maken?  Waar trek je de lijn dat het genoeg geweest is, dat een lijdensweg lang genoeg geduurd heeft?  1 ding is zeker: tijdens de 4 maanden dat Sanctos bij Perdito was, heeft hij het hart van velen geraakt en op zijn eigen unieke manier heel wat rake dingen gespiegeld met betrekking tot ons mens-zijn.     

   



CAMPARI  +10/10/2014

 

Campari leed aan één van de minst begrepen problemen in de paardensport: hoefkatrol (veelal veroorzaakt door verkeerde training).  Daarom voldeed hij niet langer aan de gestelde eisen van de dressuur en van zijn baasje, die hem wilde laten inslapen.  Na een noodoproep van het adres waar hij tijdelijk werd opgevangen, wist Campari al snel onze harten voor zich te winnen.  Met zijn negen lentes was hij te jong en te sterk om op te geven.  Eens bij Perdito, kwam achter zijn ogenschijnlijk rustige karakter al gauw een ander, eigenzinnig trekje aan de oppervlakte.  Hij was kieskeurig en had graag (vrouwelijke) aandacht voor zichzelf.  Zonder overbelasting en met de juiste trainingsmethode kon hij in principe zonder probleem nog recreatief bereden worden.  En als hij minder pijn zou hebben, zou hij ook makkelijker in de omgang worden.  Campari veroverde al heel snel het hart van een jonge dame.  Het was wederzijdse liefde op het eerste zicht.  Zij nam Campari enthousiast onder haar hoede en bezorgde hem een nieuwe thuis.

We kregen regelmatig feedback dat Campari het goed stelde en samen hadden ze nog heel wat plannen...  Tot Campari plots ernstige koliek kreeg en de verwachte reactie op de medische behandeling uitbleef.  Uiteindelijk was hij dermate verzwakt dat hij zelfs niet meer kon vervoerd worden naar de dierenkliniek, wat nog de enige optie was om hem te kunnen helpen.  Met heel veel pijn in het hart werd toen besloten om hem uit zijn lijden te verlossen en hem te laten inslapen.  Het ga je goed Campari...




LUNA +02/01/2016


Luna stond gedurende 12 jaar in een weide, samen met een klein paardje.  Door een echtscheiding kon haar eigenares, die haar heel graag zag, niet meer voor haar zorgen.  Luna werd aan een kennis gegeven die ook paarden had en die Luna zou berijden.  Luna was heel lief met kinderen, ze mochten haar alles vragen, zolang het in de weide te doen was.  Zodra Luna echter op onbekend terrein kwam, sloeg ze in paniek - net als Sunny.   De nieuwe eigenares heeft Luna bij Perdito geplaatst omdat ze wist dat Fenella (die bij haar geboren is trouwens) hier goed opgevangen werd. 
Luna is een gevoelig en wijs paard.  Soms weigert ze nog om door de gang te gaan in de stalling.  Het kostte veel geduld om haar te leren dat er niets mis was met de wandeling van Buitengoed naar de Kinderboerderij (onze vorige locatie).  Ze werkt graag met kinderen en in kudde stapt ze nu al vlotter mee op wandeling. 

Met heel veel verdriet melden we het overlijden op 02/01/2016